Keman sesinin niteliği üç değişkenle yönetilir: yay hızı, tele uygulanan ağırlık ve temas noktası.
Yay hızı arttığında ses gürleşir ancak aynı anda incelme eğilimi gösterir. Bu nedenle hız tek başına kullanılmaz.
Ağırlık arttığında ses dolgunlaşır; fazla ağırlık ise teli boğar ve cızırtı üretir.
Temas noktası eşiğe yaklaştıkça ses parlaklaşır, tuşeye yaklaştıkça yumuşar. Bu bölgeye temas şeridi de denir.
Bu üç değişken birbirinden bağımsız değildir ve daima birlikte ayarlanır.
Eşiğe yakın çalışmak daha fazla ağırlık ve daha yavaş yay ister. Bu ilişki uzun seslerde belirgin duyulur.
Tuşeye yakın çalışmak ise az ağırlık ve hızlı yayla dengelenir.
Yalnız bir değişkeni artırmak dengesiz ve zorlanmış bir ton üretir. Dengesiz ton kayıtta hemen fark edilir.
Öğrenciler gür ses için genellikle yalnız ağırlığı artırır ve sonuç boğuk olur. Sonuç istenenin tersine döner.
Doğru yaklaşım, ağırlıkla birlikte yay hızını artırmak ve temas noktasını eşiğe yaklaştırmaktır. Üç değişken küçük adımlarla ayarlanır.
Derslerimizde bu üç değişken ayrı ayrı ve sonra birlikte çalıştırılarak ton denetimi kurulur. Çalışma uzun ses alıştırmalarıyla yapılır.