Kemanın sesi büyük ölçüde gövdede kullanılan ahşabın türüne ve işlenişine bağlıdır.
Üst tabla genellikle ladinden yapılır; ladin hafif olmasına karşın titreşimi verimli iletir. Damar aralıklarının düzenli olması aranan bir niteliktir.
Alt tabla ve yanlıklar akçaağaçtan üretilir; bu ağaç daha yoğun ve sert bir yapıya sahiptir. İki ayrı ağacın birlikte kullanılması, sesin hem taşıyıcı hem yansıtıcı bir gövde bulmasını sağlar.
Tablalar tek parça ya da ortadan birleştirilmiş iki parça olarak işlenebilir. Birleştirilmiş tablada damar simetrisi göze çarpar.
Ahşabın kesilmesinden sonra yıllarca dinlendirilmesi gerekir; nemini bırakmamış ahşap sonradan çalışır.
Tabla kalınlığı merkezden kenara doğru değişir ve bu dağılım sesin karakterini doğrudan belirler. Ölçüler milimetrenin onda biri düzeyinde çalışılır.
Yapımcı kalınlığı ölçerek ve tablanın verdiği sese kulak vererek ayarlar.
Vernik, ahşabı korumanın yanında titreşim özelliklerini de etkiler ve ince katlar hâlinde uygulanır. Kat sayısı ve kuruma süresi yapımcıya göre değişir.
Kalın uygulanan vernik gövdeyi bastırır ve sesin açılmasını engeller. Vernik ayrıca çalgının rengini belirler.
Derslerimizde çalgı seçimi konuşulurken ahşap ve işçilik farkları öğrenciye örneklerle anlatılır.