Brahms keman çalmıyordu. 1878’de keman konçertosunu yazarken yakın arkadaşı Joseph Joachim’a danıştı ve yazışmaları bugün elimizde.
Joachim’ın katkısı parmak ve yay önerilerinden ibaret değildi. Bazı pasajların çalgıda nasıl duracağını, hangi aralıkların elde rahat oturduğunu ve orkestra dokusunun solisti nerede örteceğini işaret etti.
Brahms bu önerilerin bir bölümünü aldı, bir bölümünü almadı. Eser ilk çalındığında kemancılar arasında zor bulundu; kimi icracılar konçertonun keman için değil kemana karşı yazıldığını söyledi.
Kadansı da Joachim yazdı ve uzun yıllar standart kadans olarak kullanıldı. Bugün başka kadanslar da çalınır, ama Joachim’ınki hâlâ en sık duyulanıdır.
Derslerimizde eser çalışmasının bu yanı ayrıca konuşulur; bir konçertonun nasıl ortaya çıktığını bilmek, kursiyerin yorum kararlarını daha bilinçli almasını sağlar.