Kadans, konçertoda orkestranın durduğu ve solistin tek başına çaldığı bölümdür. Klasik dönemde çoğunlukla doğaçlanırdı; besteci notaya yalnız duraklama işareti koyardı.
Doğaçlama beklentisi zamanla değişti. On dokuzuncu yüzyıldan sonra kadanslar yazılı hale geldi. Kimi besteciler kendi kadansını yazdı, kimi eserlerde ise sonraki kuşak icracıların kadansları yerleşti.
Bir kadansın işi gösteri yapmak değildir. Bölümün temalarını alır, onları başka bir ışık altında gösterir ve dinleyiciyi yeniden orkestranın girişine hazırlar. İyi bir kadans eserin içinden çıkmış gibi durur.
Seçim icracıya aittir ve bu seçim yorumun parçasıdır. Aynı konçertoda farklı kadans çalan iki icracı, eserin ağırlık merkezini farklı yerlere taşır.
Derslerimizde kadans çalışması eserin bütünü içinde ele alınır; kursiyer önce hangi temaların geri döndüğünü işaretler, sonra çalmaya başlar.