Mendelssohn keman konçertosunu 1844’te tamamladı. Altı yıl üzerinde çalıştı ve bu süre boyunca arkadaşı Ferdinand David’a danıştı; eser ona adanmıştır.
Açılış alışılmışın dışındadır. Klasik konçertoda orkestra önce temayı sunar, solist sonra girer. Burada keman ilk ölçülerde duyulur ve dinleyici doğrudan ezginin içine girer.
İkinci yenilik kadansın yerindedir. Kadans bölümün sonuna değil gelişme ile yeniden sergileme arasına yerleştirilmiştir ve besteci tarafından yazılmıştır; doğaçlamaya bırakılmamıştır.
Üç bölüm birbirine bağlıdır. Aralarda durulmaz; bir bölüm ötekine geçerken bağlantı sesleri kullanılır. Bu, konçertoyu tek bir yay hareketi gibi duyurur.
Derslerimizde bu konçerto orta-ileri dağarın eşiği sayılır; hızlı tel geçişleri ve son bölümdeki hafif staccato çalışması önceden ayrı ayrı hazırlanır.