Yay hareketi tek bir eklemden değil, omuz, dirsek, bilek ve parmakların birlikte çalışmasından doğar.
Yayın topuk bölgesinden uca doğru gidilirken önce dirsek açılır, sonra omuz devreye girer. Bu sıra aşağı yayda geçerlidir.
Uçtan topuğa dönerken sıra tersine işler ve omuz kapanırken dirsek toplanır.
Bilek bu hareketin yön değişim noktalarında küçük bir yastık görevi görür. Yastık işlevi sesin başındaki sertliği alır.
Parmaklar ise yayın ağırlığını tele aktaran son halkadır ve sürekli küçük ayarlar yapar.
Kol bütünüyle serbest olmalıdır; kilitlenen tek bir eklem bütün zinciri sertleştirir. Kilitlenme en çok omuzda görülür.
Yay yolu eşiğe koşut kalmalıdır ve bu koşutluk kolun açılma açısıyla korunur.
Yolun eğrilmesi en sık uç bölgede görülür, çünkü kol orada en açık konumdadır. Uçta kol ağırlığı da en aza iner.
Ayna karşısında çalışmak yolun eğriliğini görmenin en pratik yoludur. Kayıt görüntüsü de aynı işi görür.
Kol yüksekliği çalınan tele göre değişir ve her tel için ayrı bir düzlem oluşur. Düzlemler arasındaki fark birkaç derecedir.
Derslerimizde yay kolu mekaniği ayna karşısında ve yavaş çekişlerle çalıştırılır. Çalışma her tel üzerinde ayrı yapılır.