Yaylı dörtlü iki keman, viyola ve viyolonselden kurulur. Dört çalgı da aynı aileden olduğu için tınıları birbirine yakındır; bu, karışmayı kolaylaştırır ve ayrışmayı zorlaştırır.
Birinci keman çoğunlukla ezgiyi taşır ama bu sabit değildir. İyi yazılmış bir dörtlüde hat sürekli el değiştirir; bir ölçüde viyolada olan ezgi, sonrakinde viyolonsele geçer.
Denge sorunu buradan doğar. Ezgiyi taşıyan çalgı öne çıkmalı, ötekiler geri çekilmelidir. Bu, gürlükten çok yay hızı ve vibrato genişliğiyle ayarlanır.
Entonasyon da ortak bir iştir. Dört çalgı akoru birlikte kurar; bir sesin birkaç koma sapması akorun rengini bozar. Prova çalışmasının önemli bölümü akor akor durup dinlemeye gider.
Derslerimizde oda müziği, belirli bir düzeye gelen kursiyerler için ayrı bir çalışma olarak planlanır; burada öğrenilen dinleme alışkanlığı bireysel çalışmaya da yansır.