Sonat, keman ile piyanonun eşit ortak olarak yer aldığı oda müziği biçimidir.
Konçertodan farkı, orkestra yerine tek bir piyanonun bulunması ve dengenin eşit olmasıdır. Denge iki çalgı arasında paylaşılır.
Erken dönem sonatlarında piyano çoğunlukla eşlik işlevi taşır ve keman öne çıkar.
Klasik dönemden itibaren iki çalgı arasındaki ilişki ortaklığa dönüşür. Bu dönüşüm dağarın karakterini değiştirmiştir.
Bu ortaklıkta ezgi iki çalgı arasında dolaşır ve her ikisi de sunum yapar.
Bu nedenle sonat çalışmak, keman öğrencisine dinleme ve denge becerisi kazandırır. Kazanım topluluk çalışmasına da yansır.
Sonat genellikle üç ya da dört bölümden oluşur ve bölümler karakter olarak ayrışır.
Çalışma sırasında piyano partisinin de okunması, girişlerin ve armoninin anlaşılmasını sağlar. Okuma çalışma başında yapılır.
Piyano partisini tanımayan icracı kendi çizgisini bağlamdan kopuk çalar. Bağlam olmadan cümleler yönsüz kalır.
Sonat dağarı, konçertoya göre daha erken düzeyde programa alınabilir. Bu nedenle sonat erken tanıtılır.
Derslerimizde sonat dağarı, eşlikli çalışmanın olanaklı olduğu dönemlerde programa eklenir.