Yavaş çalışma, çalgı eğitiminin en çok bilinen ancak en az uygulanan ilkesidir.
Tempo düşürüldüğünde kulak sesin yerini denetleyecek zamanı bulur ve düzeltme mümkün olur. Düzeltme aynı oturum içinde yapılır.
Hızlı çalışmada hatalar fark edilmeden tekrarlanır ve kas belleğine yerleşir. Yerleşen bir hatanın düzeltilmesi, doğru kalıbın öğrenilmesinden belirgin biçimde daha uzun sürer.
Bu nedenle yavaş çalışma zaman kaybı değil, zaman kazancıdır. Kazanç özellikle uzun eserlerde belirginleşir.
Yavaş çalışmanın bir başka yararı, hareketin bütün ayrıntısının bilinçli olarak izlenebilmesidir.
Hangi parmağın ne zaman indiği, yayın nerede olduğu ancak düşük tempoda görülebilir. İzleme ayrıca hataların nedenini gösterir.
Yavaş çalışırken hareketlerin son hızdaki biçimiyle aynı olması gerekir.
Yavaş tempoda büyük, hızda küçük yapılan bir hareket iki ayrı teknik öğrenmek anlamına gelir. Bu tutarlılık tempo artışını güvenli kılar.
Tempo yalnızca pasaj üst üste üç kez hatasız çalındığında artırılır. Artış dört ile altı vuruş arasında tutulur.
Derslerimizde yavaş çalışma bir yöntem olarak öğretilir ve ders içinde birlikte uygulanır.