Çocukta çalışma süresi, yetişkin ölçüleriyle değil dikkat süresi ölçüsüyle belirlenir.
Beş ile yedi yaş arasındaki bir çocuk için günde on ile on beş dakika genellikle yeterlidir. Süre çocuğun tepkisine göre ayarlanır.
Sekiz ile on yaş arasında bu süre yirmi dakikaya çıkarılabilir. On yaş üzerinde ise otuz dakikalık oturumlar sürdürülebilir duruma gelir.
Süreden daha belirleyici olan, çalışmanın her gün yapılmasıdır. Süreklilik alışkanlığı kurar.
Haftada iki gün bir saat çalışmak, her gün on beş dakika çalışmaktan daha az verim sağlar.
Uzun oturumlar küçük çocukta dikkat kaybına ve çalışmaya karşı isteksizliğe yol açar. İsteksizlik sonraki günlere de taşınır.
Gerekirse süre ikiye bölünür ve günün iki ayrı saatinde kısa oturumlar yapılır.
Çalışma içeriği de bölünür: bir bölüm teknik, bir bölüm ezgi olarak ayrılır. Bölünme içerik dağılımını kolaylaştırır.
Oturum, çocuk isteksizleşmeden önce bitirilir; bu, ertesi günkü isteği korur. Bitirme kararı ebeveyn tarafından verilir.
Derslerimizde çocuğun çalışma süresi yaşına göre belirlenir ve ailenin takvimine uyarlanır. Takvim dönem başında çıkarılır.